پیمانکار (Contractor) شخصی حقیقی یا حقوقی است که
مسئول اجرای موضوع پیمان بر اساس اسناد و مدارک و مطابق با زمان، هزینه و کیفیت مشخص می باشد.

گاهی پیمانکاران انجام بخشی از عملیات موضوع پیمان را به شخصی حقیقی یا حقوقی که در انجام کارهای اجرایی تخصص دارد می سپارند که
به آن ها پیمانکاران جزء (Subcontractors) می گویند.

شرکت های پیمانکاری با توجه به مواردی مانند نفرات، سوابق، توان مالی، تجربه کاری و… رتبه بندی می شوند.

پیمانکاران مطابق با قراردادشان با کارفرما باید در موعد زمانی مقرر، با هزینه مشخص و مطابق با کیفیت مورد نظر ایشان، کار را به پایان برسانند.

شرکت های پیمانکاری مطابق آیین نامه معاونت راهبردی نهاد ریاست جمهوری به 11 گروه ذیل تقسیم می شوند:

  • ساختمان
  • راه و ترابری
  • صنعت و معدن
  • تأسیسات و تجهیزات
  • کشاورزی
  • آب
  • مرمت آثار باستانی
  • کاوش های زمینی
  • ارتباطات
  • نفت و گاز
  • نیرو

2# قرارداد پیمانکاری چیست؟

به منظور پاسخ به سوال پیمانکاری چیست لازم است تا با انواع قراردادهای پیمانکاری آشنا شویم.

پیمانکاران در انواع قراردادها با کارفرما پیمان می بندند و به انجام کار می پردازند.

قرارداد پیمانکاری قراردادی است که مطابق آن کارفرما انجام عملی را با شرایط معین، در برابر مبلغی معین و در مدت زمانی مشخص به پیمانکار واگذار می کند.

انتخاب نوع قرارداد مناسب برای انجام پروژه ها می تواند هزینه های پروژه را به طور متوسط تا 5 درصد و مدت زمان اجرای پروژه را در حدود 33 درصد کاهش دهد.

برای هر پیمان دو نوع شرایط تعیین می شود که رعایت آن ها الزامی است.

این شرایط عبارت اند از:

  1. شرایط عمومی پیمان آن دسته از تعهداتی است که
    حقوق و تکالیف طرفین پیمان را مشخص می کند و طرفین پیمان آن را می پذیرند.
    شرایط عمومی پیمان در 54 ماده تنظیم شده اند،
    بر تمامی قراردادهای پیمانکاری در همه زمینه ها حاکم هستند و غیر قابل تغییر و اجتناب می باشند.
  2. شرایط خصوصی نیز برای هر پیمان مشخص می شود که
    بنا بر شرایط، اوضاع، احوال و ماهیت طرفین تعیین می شوند.
    شرایط خصوصی هیچ گاه ناقض شرایط عمومی پیمان نیستند.

انواع قراردادهای پیمانکاری عبارت اند از:

  • تک عاملی یا امانی
  • دو عاملی
  • سه عاملی
  • چهار عاملی یا مدیریت اجرا
  • طراحی، تدارکات و اجرا

1-2# قرارداد تک عاملی یا امانی (In-House System)

روش تک عاملی یا امانی در پیمانکاری چیست؟

در این روش کارفرما خود عوامل اجرایی شامل نیروی انسانی، ماشین آلات، تجهیزات و مصالح را تدارک دیده و مدیریت اجرایی پروژه را بر عهده می گیرد.

این روش اغلب در پروژه های کوچک که ابعاد گسترده ای ندارند، مورد استفاده قرار می گیرد.

در این روش انجام هر 3 فاز اصلی پروژه یعنی مهندسی، تأمین و تدارکات و اجرا بر عهده کارفرما است.

از آن جا که کارفرما خود انجام دهنده کار می باشد عدم وجود انگیزه در پرسنل اجرایی کارفرما از جمله عوامل نامطلوب در قراردادهای تک عاملی است.

همچنین به دلیل عدم وجود ارکان اجرایی دیگر نظیر مشاور، مدیر پیمان، پیمانکار و… در این روش، فشردگی در تمامی فعالیت ها مشاهده می شود که مدیریت مناسب کارفرما را طلب می کند.

عدم وجود مهندسان حرفه ای باتجربه و یا عدم وجود تجهیزات و ماشین آلات مورد نیاز، سبب تأخیر در انجام این پروژه ها می شود.

همچنین عدم وجود مدیریت قوی در مراحل اجرای کار و عدم ایجاد هماهنگی مناسب میان نیروی انسانی و تجهیزات سبب طولانی تر شدن روند اجرای پروژه می گردد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *